2 Μαΐου 2016 | | 963 προβολές

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ,

Ο ΠΟΛΥΑΘΛΟΣ  ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ34408300

π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης 

α) Οι εορτές των αγίων αποτελούν ευκαιρίες για εντρύφηση στη θαυμαστή και αγιασμένη ζωή τους και αφορμές αποφάσεων για την καθημερινή ζωή. Και όπως α­να­φέρει ο όσιος Νικόδημος Αγιορείτης μεταφράζοντας τον άγιο Ανδρέα Κρήτης: «Κάλλος πανηγύρεως είναι, ή λόγος σωτηριώδης, ή έργον και πράξις ένθεος». Ιδιαί­τερα οι άθλοι των μαρτύρων, που παρουσιάζουν κάποια αναλογία με το πάθος του Χριστού, θυμίζουν στους χριστιανούς το σταυροαναστάσιμο ήθος της Εκκλησίας. Όπως ο Χριστός οδηγήθηκε εκουσίως στο Σταυρό «ως αρνίον άκακον», χαρίζοντας στους ανθρώπους τη λαμπροφόρο Ανάσταση, έτσι και οι μάρτυρες ομολογώντας πί­στη στον σταυρωθέντα και αναστάντα Κύριο, αρνούμενοι να θυσιάσουν στα πά­σης φύ­σεως είδωλα και υπομένοντας φοβερά βασανιστήρια, εμπνέ­­ο­υν στους πιστούς  αν­δρείο φρόνημα ανασταίνοντας την ελπίδα της αιώνιας ζωής.

β) Ο άγιος Γεώργιος προτίμησε το μαρτυρικό θάνατο έναντι της πρόσκαιρης ζωής, διότι προγευόταν τη χαρά της Αναστάσεως. Υπέμεινε καρτερικά τα μαρτύρια του τροχού, του λογχισμού, των θανάσιμων φαρμάκων, του ασβέστη, του ξυλο­δαρμού, της φυλακής αλλά και κάθε στέρηση και κακουχία αντί των τιμών και της ε­γκό­σμιας δόξας, διότι η καρδιά του καταυ­γαζόταν από το ανέσπερο φως της Λα­μπρής. Αντιστάθηκε στις κολακείες των διωκτών του και στις υποσχέσεις για μεγάλα αξιώματα, διότι τα θεωρούσε «σκύβαλα», προκειμένου να κερδίσει τον Χριστό (βλ. Φιλ. 3,8).

γ) Γνώριζε καλά ο άγιος ότι, «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλ­λου­σαν δόξαν αποκαλυφθήναι» (Ρωμ.8,18). Δηλαδή, όσα υπο­φέ­ρου­με τώρα δεν ισο­­στα­θμίζουν  τη δόξα που μας επιφυλάσσει ο Θεός στο μέλλοντα αιώνα. Στον άγιο Γεώργιο αποδόθηκε το προ­σω­νύμιο μεγαλομάρτυς και δικαίως. Διότι πρώτον, ομο­λό­γη­σε με παρρησία τη θεότητα του Κυρίου ενώπιον των αρχών και εξουσιών της εποχής του. Δεύτερον, υπερασπίσθηκε τους διωκόμενους χρι­στια­νούς. Τρίτον, υπέ­μει­νε μεγάλα μαρτύρια μένοντας εδραίος στην πίστη και τέλος απο­κε­φαλίσθηκε περί το έτος 303  μ. Χ. «ως καλός στρατιώτης Ιησού Χρι­στού» (βλ. Β΄ Τιμ. 2,3).

δ)΄Εκτοτε, τιμήθηκε από τους χριστιανούς όλων των αιώνων. Ακόμη και ολόκληρη χώρα, η Γεωργία, στην οποία μετέδωσε τη χριστιανική πίστη η αγία Νίνα εξαδέλφη του αγίου, φέρει το όνομά του. Παράλληλα σπουδαstgeorgeίοι υμνο­γρά­φοι, συνα­ξαριο­­γράφοι, άγιοι και μελωδοί συνέθεσαν ακολουθίες και εγκώμια στο αθλοφόρο Γεώργιο. ΄Υμνους προς τιμήν του έγραψαν οι: Γερμα­νός Κω­νστα­­ντι­νου­πό­λεως, Ρωμανός ο Μελωδός, Ιωσήφ ο Υ­μνο­γράφος, Αν­δρέας Κρήτης, Ιωάννης ο Δα­μα­σκηνός, Κοσμάς ο Μελωδός, Θεο­φάνης ο Γραπτός, Ιωάννης επί­σκο­πος Ευχαΐτων και άλλοι. Ακόμη και οι αλλό­θρη­σκοι μουσουλμάνοι σεβάστηκαν τον άγιο, επικαλού­μενοι τη βοήθειά του μέχρι σήμερα, όπως φαίνεται από το μεγάλο προ­σκύ­νημα που συνηθίζουν στο Μονα­στήρι του αγίου Γεωργίου Κου­δου­νά στην Πρίγκηπο.

ε) Στην εκκλησιαστική γραμματολογία σώζονται πολλοί εγκωμιαστικοί λόγοι για τον  άγιο Γεώργιο, που συντάχθηκαν και εκφωνήθηκαν σε διάφορες εποχές. Με­τα­­ξύ αυτών έχει δημοσιευθεί από την Αδελφότητα της Καλύβης του Αγίου Γεωργίου Κα­ρτσωναίων της Σκήτης Αγίας ΄Αννης του Αγίου ΄Ορους «Λόγος Ε­γκω­μιαστικός» του  μακαριστού Μητρο­πο­λίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος Α΄ (Πα­πα­γεωρ­γίου). Ο Λόγος αυτός διακρίνεται για την αγιογραφική του θεμελίωση, τη χαρισματική του εκφορά, τη νηπτική του διάσταση αλλά και την επικαιροποίηση του μηνύματος που εκπέμπει το μαρτύριο του αγίου.

στ) Παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα: «Ο τροπαιοφόρος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στρατιώ­της, μεγαλομάρτυς άγιος Γεώργιος, της Καππα­δο­κίας γόνος λαμπρός και επίσημος, κόμης το αξίωμα, αξιωματικός διαπρεπής και έ­ξο­χος, ήτο προπαντός και χριστιανός πιστός. Πιστός εις τον Χριστόν άχρι θανάτου, αυ­τό δε είναι ό,τι εδόξασε και κα­τέ­στη­σεν αυτόν μεγαλομάρτυρα εκλεκτόν μέσα εις τα νέφη των μαρ­τύ­ρων της αγίας ημών πίστεως. Χάριν της αιωνίου ζωής, που λέγεται και σω­τη­ρία της ψυχής, λύτρωσις του ανθρώπου από τον θάνατον και ανάστασις, ο άγιος Γε­ώρ­γιος δεν υπελόγισεν, ούτε τιμάς και αξιώματα και τας κολακείας, ούτε τας φο­βε­ράς απειλάς των αντιχρίστων τυράν­νων».

ζ) Αναφερόμενος στη συνέχεια ο μακαριστός επίσκοπος στην αδικία, την ανομία, τα αθεϊστικά ρεύματα και τους πειρασμούς σημειώνει: «Μακράν, αγαπητοί αδελφοί, από όσα χωρίζουν ημάς από την αγάπην του Χριστού. Διότι το τέλος αυτών είναι ήττα και συντριβή κατά κράτος και σκότος και θάνατος. Ενώ του χριστιανού ο προορισμός είναι θρίαμβος και δόξα και σωτηρία της ψυχής και ζωή αιώνιος. Εορτάζοντες και τιμώντες του αγίου μεγαλομάρτυρος την μνήμην, ας εκτιμήσωμεν όσα εκείνος εκέρδισεν ως χριστιανός εις τον αγώνα του. Και ας εμπνευσθώμεν από την ζωήν του και τον γενναίον αγώνα του και τον καλόν και ωραίον θάνατόν του».