1 Νοεμβρίου 2019 | Τελευταία Νέα | 750 προβολές

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ.Βαρθολομαίος  τέλεσε τα εγκαίνια του νέου κτιρίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας το οποίο έχει χαρακτηριστεί «πράσινο» κτίριο λόγω της βιοκλιματικής και γεωθερμικής του κατασκευής.

Στη συνέχεια, ο Πατριάρχης του Γένους και Θρησκευτικός Ηγέτης όλων των Ορθοδόξων κ.Βαρθολομαίος επισκέφτηκε το Γενικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, το οποίο συμπλήρωνε είκοσι χρόνια ευδοκίμου  προσφοράς στο χώρο της Υγείας. Το λόγο έλαβε αρχικά ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.Βαρνάβας, οποίος ευχαρίστησε τον Παναγιώτατο για την  ευλογητική του Παρουσία, αναφέρθηκε στις ποιοτικά άριστες υπηρεσίες του Νοσοκομείου και έθεσε διακριτικά  το θέμα του διορισμού ιατρών αναισθησιολόγων.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, στο λόγο του, αφού  εξήρε την προσφορά των αδελφών Παπαγεωργίου, οι οποίοι δώρισαν ένα Νοσηλευτικό Ίδρυμα υψηλών προδιαγραφών στη Δυτική Θεσσαλονίκη, υπογράμμισε τη φιλάνθρωπη δράση της Μητροπόλεως στο χώρο των Νοσοκομείων με τη λειτουργία των Ξενώνων συνοδών  ασθενών. Στη συνέχεια, ο Παναγιώτατος τέλεσε τα εγκαίνια της Έκθεσης Ζωγραφικής του Ευθύμη Βαρλάμη με θεματική «Τέχνη-Πίστη-Θεραπεία» όπως ο καλλιτέχνης την αποτύπωσε σε  πίνακες του αγίου Λουκά Επισκόπου  Κριμαίας.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, ο Πατριάρχης τέλεσε στην καλαίσθητη αίθουσα της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης  Εγκαίνια Φωτογραφίας με τίτλο ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΣΑΒΒΑΤΟ – ΚΥΡΙΑΚΗ. Στην Έκθεση συμμετέχουν με 125 έργα τους  ο Νικόλαος Μαγγίνας, Φωτογράφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Alberto Modiano, ο Berge Arabian, η Emine Ülkerim, ο Mıgırdiç Arzivyan. Οι πέντε φωτογράφοι συμπράττουν με σκοπό την αποστολή ενός μηνύματος, στο σύγχρονο  κόσμο που σπαράσσεται από έριδες και διαμάχες:  το μήνυμα της ειρηνικής συνύπαρξης, του σεβασμού και της αγάπης για τον συνάνθρωπο που διαφέρει, για τον κάθε άνθρωπο.

Ο Παναγιώτατος, ο Πατριάρχης της αγάπης, ο Αγγελιοφόρος του μηνύματος  της ειρηνικής συνύπαρξης  των λαών, ο σκαπανέας της ιδέας της συναλληλίας τόνισε για άλλη μια φορά την αξία της αλληλοπεριχώρησης, όπως αυτή περίτρανα φανερώνεται στην Ορθόδοξη Διδασκαλία.

Παρόντες ήταν Αρχιερείς του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ελλαδικής Εκκλησίας, πολιτικοί άρχοντες και πολύς κόσμος.

 

 

 

Ὁμιλία

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου

κ. κ. Βαρθολομαίου

κατά τά ἐγκαίνια τοῦ Μεγάρου Διοικήσεως

Περιφερείας Κεντρικῆς Μακεδονίας

(Θεσσαλονίκη, 18Ὀκτωβρίου 2019)

* * *

 

          Ἐξοχώτατε κύριε Ὑπουργέ, Ἐκπρόσωπε τῆς Ἐντίμου Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως,

          Ἐξοχώτατε κύριε Ἀπόστολε Τζιτζικώστα, Περιφεριάρχα Κεντρικῆς Μακεδονίας,

          Ἱερώτατοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,

Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

 

Μέ ἰδιαιτέραν χαράν συμμετέχομεν σήμερον εἰς τήν τέλεσιν τῶν ἐγκαινίων τοῦ νέου Μεγάρου Διοικήσεως Περιφερείας Κεντρικῆς Μακεδονίας, τοῦ ἐντυπωσιακοῦ ὄχι μόνον λόγῳ μεγέθους κτηρίου, ἀλλά καί ἐπειδή εἶναι βιοκλιματικόν καί θεωρεῖται ἕν ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων καινοτόμων «πρασίνων» κτηρίων τῆς Χώρας. Τό οἰκόδημα τοῦτο εἶναι σύμβολον τοῦ ἀγῶνος κατά τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως, ὁ ὁποῖος πρέπει νά διεξάγεται εἰς ὅλα τά ἐπίπεδα, ἀπό τήν καθημερινήν βιοτήν καί συμπεριφοράν μας, μέχρι τήν βιομηχανίαν, τά μέσα συγκοινωνίας, τούς ἐπί μέρους θεσμούς, τό κράτος, τήν Ἐκκλησίαν καί τάς θρησκείας.

Εἶσθε ἀξιέπαινος, Ἐξοχώτατε, διότι ἐμεριμνήσατε διά τήν οἰκοδόμησιν τοῦ Μεγάρου Διοικήσεως τῆς Περιφερείας σας ἐπί τῇ βάσει συγχρόνων οἰκοφιλικῶν προδιαγραφῶν. Τοιουτοτρόπως, θά λειτουργήσῃ ὡς ἔναυσμα καί ὑπόδειγμα διά τήν κατασκευήν παρομοίων πρασίνων κτηρίων καί, γενικώτερον, θά ὑπενθυμίζῃ εἰς τούς Θεσσαλονικεῖς, καί ὄχι μόνον, τήν ἀνάγκην καί τήν σημασίαν ἀντιστάσεως εἰς τήν κλιματικήν ἀλλαγήν καί τήν οἰκολογικήν ἀπειλήν. Ἡ περιβαλλοντική κρίσις ἀφορᾷ εἰς ὅλους μας, ἀνεξαρτήτως τῆς ταυτότητος, τῆς θρησκείας, τῆς ἐθνικότητος καί τοῦ πολιτισμοῦ μας. Αὐτό σημαίνει, ὅτι μόνον κοινή προσπάθεια θά δυνηθῇ νά ἀντιμετωπίσῃ τόν κοινόν κίνδυνον. Δέν ὑπάρχει χρόνος καί περιθώριον δι᾿ ἐφησυχασμόν. «Οἱ καιροί οὐ μενετοί». Ἄμεσος, συνεπής, πολύπλευρος κινητοποίησις εἶναι τό ζητούμενον. Ὁ σεβασμός πρός τήν δημιουργίαν εἶναι ἀδιαπραγμάτευτος κατηγορική προστακτική διά σύνολον τήν ἀνθρωπότητα.Δέν ὑπάρχει διαφυγή ἀπό τήν εὐθύνην, δέν στοιχειοθετεῖται ἄλλοθι.Εἶναι ἀπαράδεκτον νά καταστρέφεται τό φυσικόν περιβάλλον, εἰς τό ὄνομα γεωπολιτικῶν σχεδιασμῶν καί οἰκονομικῶν συμφερόντων. Ἡ πρωτοβουλία σας, κύριε Περιφεριάρχα, εἶναι ἕνα ἠχηρόν «ὄχι» εἰς τό πρότυπον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τό ὁποῖον κυριαρχεῖ εἰς τήν παγκοσμιοποίησιν, καθώς καί εἰς τήν ἀρχήν τοῦ «δικαίου τοῦ ἰσχυροτέρου», ἡ ὁποία κατευθύνει τάς διεθνεῖς σχέσεις.

Δι᾿ ἡμᾶς τούς ὀρθοδόξους Χριστιανούς ἡ προστασία τῆς κτίσεως, ἐκτός ἀπό ἠθική ἐπιταγή, εἶναι κεντρική διάστασις τῆς πίστεώς μας, τοῦ ἤθους μας, βασικόν στοιχεῖον τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Δέν ὑπάρχει γνησία χριστιανική εὐσέβεια, ἐάν αὕτη δέν ἐκφράζεται καί ὡς σεβασμός τῆς κτίσεως. Πῶς εἶναι δυνατόν νά σεβώμεθα τόν Θεόν καί ταυτοχρόνως νά καταστρέφωμεν τά δημιουργήματά του;

Τό ἐνδιαφέρον διά τό φυσικόν περιβάλλον εἶναι ὀργανική συνέπεια καί προέκτασις ὅσων βιώνονται ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Διότι ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ νίκη ἐναντίον ὅλων τῶν δυνάμεων, ἀπό τάς ὁποίας ἐκπηγάζει καί τρέφεται ἡ καταστροφή τῆς κτίσεως. Ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοσις ἐδίδασκε τούς ἀνθρώπους νά μή βλέπουν τόν κόσμον ὡς ὑλικόν διά τήν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀτόμου, ἀλλά ὡς δημιούργημα τοῦ προσωπικοῦ Θεοῦ. Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἀνέδειξε τάς πνευματικάς, θρησκευτικάς καί ἠθικάς ρίζας καί διαστάσεις τοῦ συγχρόνου οἰκολογικοῦ προβλήματος καί ἐκάλεσε μετ᾿ ἐμφάσεωςεἰς πνευματικήν μεταστροφήν καί μετά-νοιαν, εἰς ριζικήν ἀλλαγήν νοοτροπίας καί τῆς συνακολούθου σχέσεως μέ τήν κτίσιν.

Μέ αὐτάς τάς σκέψεις, συμμετέχοντες ἀσμένως εἰς τόν σημερινόν ἐγκαινιασμόν τοῦ λαμπροῦ τούτου Μεγάρου, εὐλογοῦμεν τάς εἰσόδους καί τάς ἐξόδους τῶν πολλῶν ἐργαζομένων εἰς αὐτό, καί ὅσων θά προσέρχωνται διά τήν διεκπεραίωσιν τῶν διαφόρων ὑποθέσεών των, ἀπονέμομεν εἰς πάντας ὑμᾶς τάς Πατριαρχικάς ἡμῶν εὐχάς, καί ἐπικαλούμεθα ἐπί τόν εὐσεβῆ λαόν τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας τήν χάριν καί τό ἔλεος τοῦ παντεχνήμονος Λόγου καί Θεοῦ τῶν θαυμασίων.

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ Κ.ΒΑΡΝΑΒΑ

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

(26Ης Ὀκτωβρίου – 18.10.2019)

 

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Σεπτή Πατριαρχική Συνοδεία,

Ἐξοχώτατε κύριε Ὑπουργέ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐκπρόσωπε τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως,

Ἐντιμότατοι Ἄρχοντες, διάκονοι τοῦ λαοῦ μας,

 

        Πρίν ἀπό λίγο, Παναγιώτατε, ὁ Περιφερειάρχης σᾶς ὑποδεχόταν στήν εἴσοδο τοῦ Κτηρίου Διοικήσεως τῆς Περιφέρειας Κεντρικῆς Μακεδονίας, γιά νά εὐλογήσετε τόν χρόνο, τήν ἱστορία, τά πρόσωπα καί τόν κόπο τῶν ἐργαζομένων σ’ αὐτό, ὅπως ἡ παράδοση τῆς εὐσέβειας θέλει  σ’ αὐτόν τόν εὐλογημένο τόπο, μέ τόν Ἁγιασμό.

        Ἦταν καί πάλι τοῦ Φθινοπώρου ἀπαρχή. Μῆνας Σεπτεμβριος, ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου καί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ὅταν στήν περσινή χρονιά τά βήματά σας ἀντάμωναν μέ αὐτά τοῦ Περιφερειάρχη μας, στήν ἴδια γειτονιά, λίγο πιό πέρα.

        Μιλῶ γιά τόν κρυμμένο παράδεισο τῆς Ἑσπερίας Θεσσαλονίκης, τή Λιμνοθάλασσα τοῦ Καλοχωρίου. Ἐκεῖ πού τά νερά τοῦ Γαλλικοῦ ποταμοῦ, τοῦ Ἐχεδώρου τῶν ἀρχαίων, ἀνταμώνουν ἀγαπητικά μέ τά νερά τοῦ Θερμαϊκοῦ σέ μιά σμίξη πού προσπάθησαν νά τήν κρύψουν πίσω ἀπό τούς καλαμῶνες καί τά σχίνα, ἐκεῖ ὅπου ἡ φύση σέ ἕνα ἀνέλπιστο γιορτάσι δίνει ὅλη της τή δύναμη καί τήν ὀμορφιά.

        Τόπος ἄγνωστος στούς πολλούς, ἴσως γιατί ἐγκαταλείφθηκε καί γέμισε μέ τά ἀπομεινάρια τῆς ἀνθρώπινης δραστηριότητας πού ἀσέβησε ἤ καί ἀσέλγησε πάνω στήν ὀμορφιά. Ἡ ὑψηλή αἰσθητική τῆς φύσης καί ἡ ἔλλειψη μιᾶς στοιχειώδους οἰκολογικῆς παιδείας σέ μιά μετωπική σύγκρουση νά βρίσκεται σέ πλήρη ἐξέλιξη, κι ἐμεῖς θεατές μέ μιά ἀδιάφορη ὀπτική.

        Ἡ φωνή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ πράσινου Πατριάρχη, ὅπως τόν χαρακτήρισαν, ἀκούστηκε μέ λόγο ἤρεμο, προσευχητικό καί καταγγελτικό καί ἔγινε φωνή διαμαρτυρίας σέ ὅλα τά μήκη καί τά πλάτη τῆς γῆς, ὑπενθυμίζοντας ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὡς σοφός οἰκονόμος καί διαχειριστής ἔχει τήν εὐθύνη τῆς διακονίας τοῦ «φυλάττειν τόν Παράδεισον».

        Καί σήμερα, αὐτός ὁ Ἁγιασμός δίπλα σέ ἕνα τεράστιο θαλάσσιο μέτωπο στή δυτική εἴσοδο τῆς πόλης, -στῆς προσφυγιᾶς, τῆς Ξηροκρήνης καί τῶν Λαχανοκήπων τόν τόπο-, βρώμικο, ἀναξιοποίητο καί ἐγκαταλελειμμένο, γεμᾶτο κουφάρια παλιῶν ἐργοστασίων, βυρσοδεψίων, πού κάποτε προσέφεραν πλοῦτο καί δύναμη, καί συνέβαλαν στήν ἀνάπτυξη τῆς πόλης μας, γίνεται διαμαρτυρία εἰρηνική, σέ μιά κοινωνία πού καθρεφτίζεται φιλάρεσκα στό εἴδωλὀ της, ἀγνοώντας κραυγαλέα τή Δημιουργία καί τόν Δημιουργό της, καί σέ μιά πόλη πού καθρεφτίζεται αὐτάρεσκα καί ἐγωιστικά στά βρώμικα νερά τοῦ Θερμαϊκοῦ, ἐπιμαίνοντας ἐγκληματικά νά ρυπαίνει τό δυτικό παράκτιο μέτωπό της καί νά ἀδιαφορεῖ προκλητικά γιά τήν ὕπαρξη ἑνός ὁλάκερου κόσμου στή δυτική της πλευρά, μικραίνοντας συνεχῶς κι ἐπικίνδυνα τό ὅραμά της.

        Ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἑσπερίας Θεσσαλονίκης ἀγωνιῶ προσευχόμενος, παρακαλῶ προσκαρτερῶν καί ἀναμένω εὐελπιστῶν γιά τήν ὀμορφιά πού δεν πρέπει νά χαθεῖ, ἀφοῦ τό περιβάλλον μας εἶναι «τό εὔδαιμον ἐνδιαίτημα τοῦ ἀνθρώπου».

        Γι’ αὐτό, Παναγιώτατε, διαρκής ὁ σεβασμός καί ἡ εὐγνωμοσύνη μας στό πρόσωπό σας, ἐπειδή σέ κάθε ἐπίσκεψή σας στήν ἱστορική, ἀρχαία καί βυζαντινή πόλη τῆς Θεσσαλονίκης μνημονεύετε καί εὐλογεῖτε ἀγαπητικά τό πολυπληθέστερο, μεγαλύτερο καί νεότερο κομμάτι αὐτῆς τῆς πόλης, ὅπου κατοικοῦν ὀλυμπιονίκες τῆς καθημερινότητας.

        Ἐπιτρέψτε μου νά εὐχηθῶ στόν κύριο Περιφερειάρχη, τό Περιφερειακό Συμβούλιο καί πρός ὅλους τούς ἐργαζομένους, ὑγεία καί σταθερή, ἀσάλευτη καί ἀταλάντευτη τή διακονία τους πρός ὄφελος τοῦ λαοῦ μας, μιά πού τό πιό πνευματικό ἀλλά καί τό πιό σπουδαῖο πράγμα εἶναι νά κάνει ὁ καθένας ἀπό μᾶς καλά τή δουλειά του.

Σᾶς εὐχαριστῶ.

 

 

 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

Τῆς Α.Θ. Παναγιότητος

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου

κ.κ. Βαρθολομαίου

ἐπί τῇ συμπληρώσει εἴκοσι ἐτῶν λειτουργίας

τοῦ Νοσοκομείου «Παπαγεωργίου»

* * *

 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κύριε Βαρνάβα, Ποιμενάρχα τῆς Θεοσώστου Ἐπαρχίας,

Ἐξοχώτατε κύριε Ὑπουργέ,

Ἐκλεκτοί αὐτάδελφοι κύριοι Παπαγεωργίου,

Ἐντιμότατε κύριε Βασίλειε Παπᾶ, Πρόεδρε τοῦ Νοσοκομείου Παπαγεωργίου,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

         

«Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα, και ἀνήρ φρόνιμος οὐ προσοχθιεῖ  αὐτοῖς. Οὐκ ἀπό ξύλου ἐγλυκάνθη ὕδωρ  εἰς τό γνωσθῆναι τήν ἰσχύν αὐτοῦ;  και αὐτός ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ· ἐν αὐτοῖς ἐθεράπευσε καί ἦρε τόν πόνον αὐτοῦ…». (Σοφ.Σειρ. λη΄, 4-7)

 

Διά τῶν λόγων τούτων, ἡ Θεόπνευστος τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης  Γραφή ἀναφέρεται εἰς τόν θεσμόν καί εἰς τήν ἰδιότητα τοῦ ἰατροῦ, ὡς καί εἰς τήν σπουδαιοτάτην ἐπιστήμην τῆς ἰατρικῆς. Ὁμολογουμένως, οὐδείς τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας ὑπάρχει ἄγευστος τό μέν τῆς πικρίας τῆς ἀσθενείας, τόδέ τῆς ὠφελείας ἐκ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης. Ἡ ἀσθένεια, ἀπόρροια τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, οὐδένα ἐξαιρεῖ, ἐπισκεπτομένη πάντα ἄνθρωπον κατά τήν διάρκειαν τοῦ βίου του, εἰς πᾶσαν ἡλικίαν,  με ἐλαφράν ἤ βαρεῖαν μορφήν. Εἰς αὐτήν τήν δοκιμασίαν ἅπαντες  ἐπισκεπτόμεθα τούς ἰατρούς καί τά νοσοκομεῖα, καί λαμβάνομεν τά κατά περίπτωσιν φάρμακα, ὑπείκοντες εἰς τάς ἰατρικάς ὁδηγίας.

Ὁ πιστός Χριστιανός προσπαθεῖ, καταβάλλει ἀγῶνα καί ἀντιμετωπίζει μέ καρτερίαν καί ὑπομονήν, πίστιν καί ἐλπίδα, τήν ἀσθένειαν ὡς «παραχώρησιν Θεοῦ». Δέν εἶναι εὔκολον. Εἶναι ὄντως πολύ δύσκολον νά ἀποδεχθῇμέ χριστιανικόν φρόνημα τάς ἀσθενείας, ἰδιαιτέρως δέτάς δυσθεραπεύτους τοιαύτας. Ὅμως, ἡ διαδικασία αὕτη πλειστάκις ἀλλοιώνει ἐπ᾽ ἀγαθῷ τήν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου, διότι μέσῳ μιᾶς ἀσθενείας κατακτῶνται ἀρεταί, ὡς αἱ τῆς ταπεινώσεως, τῆς συγχωρητικότητος, τῆς ἀνεξικακίας, αἱ ὁποῖαι, ἐν ἀλλοίᾳ περιπτώσει, δέν θά ἠδύναντο νά ἀποκαλυφθοῦν εἰς τήν καθημερινότητατῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου.

Ἡ Ἐκκλησία, ἀναγνωρίζουσα τό ἐπαχθές τῆς ἀσθενείας, εὔχεται ἐντόνως ὑπέρ τῆς ὑγιείας τῶν ἀνθρώπων, ψυχικῆς καί σωματικῆς, καί βοηθεῖ τό ἔργον κάθε ἐννόμου καί συντεταγμένης Πολιτείας,ὄχι μόνον μέ προσευχάς καί δεήσεις ἀλλά καί μέ ἔργα κοινωνικῆς εὐποιΐας, μέ Ἱδρύματα, μέ νοσοκομεῖα, μέ συλλόγους καί ἀδελφότητας, μέ ξενῶνας, μέ θυσιαστικάς ἐνεργείας προσώπων. Παράδειγμα πρός τοῦτο, ἀποτελεῖ καί ἡ καθ᾽ ἡμᾶς θεόσωστος Ἐπαρχία Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως, ἡ ὁποία, ἔχουσα ἐπί κεφαλῆς τόν φιλεύσπλαχνον Ποιμενάρχην αὐτῆς καί ἀγαπητόν ἐν Χριστῷ ἀδελφόν κύριον Βαρνάβαν, ἔχει ὀργανώσει μίαν θαυμασίαν πρόνοιαν διά νοσηλευομένους, ἀλλά καί διά τούς οἰκιακούς αὐτῶν, ἀφ᾿ ἑνός μέν διαθέτουσα ξενῶνα ὑποδοχῆς καί φιλοξενίας τῶν συγγενῶν τῶν νοσηλευομένων, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ προσφέρουσα διά τῶν στελεχῶν τῆς Ἀδελφότητος «Κασσιανή ἡ Ὑμνογράφος», προεστώσης τῆς Εὐγενεστάτης κυρίας Μαρίας Χαραλαμπίδου, ἀνυπολογίστου ἀξίας πνευματικόν, ἠθικόν καί ὑλικόν ὑποστηρικτικόν ἔργον πρός τούς ἀσθενεῖς καί πάσχοντας ἀδελφούς ἡμῶν.

Σήμερον, ὅμως, ὁπότε καί κατά συγκυρίαν ἀγαθήν ἑορτάζομεν τήν μνήμην τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ, ἤλθομεν εἰς τοῦτο τό λαμπρόν νοσηλευτικόν καθίδρυμα, διά νά τιμήσωμεν τήν συμπλήρωσιν εἴκοσι ἐτῶν ἀπό τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ. Εἴκοσι ἔτη κουφισμοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου, θεραπείας τῶν ποικίλων ἀσθενειῶν. Τό Νοσοκομεῖον «Παπαγεωργίου» κατέστη ἕνα ἔγκριτον θεραπευτήριον, ὄχι μόνον τῇ μερίμνῃκαί, πάντοτε, ὑπό τάς προϋποθέσεις καί τούς ὅρους τῆς Πολιτείας, ἀλλά κυρίως διά τῆς αὐτοπροσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων ἐν αὐτῷ Διοικητῶν, Διευθυντῶν, ἰατρῶν καί νοσηλευτῶν. Τό Νοσοκομεῖον τοῦτο θά ἔλεγεκανείς ὅτι εἶναι ἕνας σπόγγος, ὅστις σπογγίζει τά δάκρυα τόσον τοῦ πόνου, ὅσον καί αὐτά τῆς χαρᾶς,μετά τό εὐχάριστον γεγονός τῆς γεννήσεως, δροσίζει μέ τήν ἀγωγήν τήν θέρμην τοῦ πυρετοῦ, ἀπορροφᾶ τόν ἱδρῶτα τῆς ἀγωνίας ἐκ τῆς ἀναμονῆς τῶν ἰατρικῶν ἐξετάσεων. Συναισθήματα πόνου, ἀγωνίας, χαρᾶς,ἐντόνου προσμονῆς, ὅλα ἀναμεμειγμένα εἰς τοῦτο τό θεραπευτήριον, ὅπου ὁ ἄνθρωπος πολλάκις δοκιμάζει τά προσωπικά αὐτοῦ ὅρια καί παλαίει εἰς τάς ἀκρωρείας τῆς πίστεώς του.

Ἐρχόμεθα ἀπό τό Φανάριον, τήν δεξαμενήν ὅλων τῶν συναισθημάτων, τῶν δακρύων χαρᾶς καί λύπης τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους, διά νάσυμπαρασταθῶμεν εἰς τούς νοσηλευομένους ἀδελφούς μας, νά τούς δώσωμεν τό χέρι μας, νά τούς εἴπωμεν: «Παιδιά μας, εἴμεθα ἐδῶ, ὁ Πατριάρχης καί πατέρας σας. Μή χάνετε τήν πίστιν καί τό θάρρος σας». Ἤλθομεν,  διότι αἰσθανόμεθα ἐν ἑαυτοῖς τήν ἀνάγκην νά δώσωμεν εἰς ὅλουςκουράγιο καί αἰσιοδοξίαν, νά σκορπίσωμεν τάς εὐλογίας τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου καί τῆς Ἁγίας Εὐφημίας τῆς πανευφήμου, τῶν θαυματουργῶν προστατῶν μας, νά ράνωμεν τά πρόσωπα αὐτῶν μέ τά Πολίτικα ἁγιάσματα τῆς Παναγίας μας, εἰς τήν ὁποίαν  ἐσυνήθιζεν ἀπό αἰώνων νά καταφεύγῃ, προσμένων τό θαῦμα, ὁ Ρωμιός. Ἤλθομεν, διά νά ἴδωμεν τά δοκιμαζόμενα πρόσωπα τῶν ἀσθενούντων ἀδελφῶν μας καίνά σταθοῦμε παρά τό προσκεφάλαιόν των.

Ἤλθομεν, ἐπίσης, διά νά ἐκφράσωμεν τά συγχαρητήρια καί τήν Πατριαρχικήν μας εὐαρέσκειαν πρός ὅλους τούς ἰθύνοντας καί τούς ἐργαζομένους καί δαπανωμένους ὑπέρ τῆς εὐρύθμου λειτουργίας καί προσφορᾶς καί  τοῦ Νοσοκομείου τούτου. Εἶσθε, τεκνία μας, οἱ ἀφανεῖς ἥρωες, διότι διά τῶν χειρῶν σας ἅπαντες ἔχομεν κουφισθῆ εἰς τάς ἀσθενείας μας. Εἴμεθα εὐγνώμονες πρός τε τούς ἰατρούς καί πρός τούς νοσηλευτάς, ἀλλά καί πρός τό διοικητικόν προσωπικόν τῶν θεραπευτηρίων δι᾽ ὅλους τούς κόπους σας, δι᾽ ὅλας τάς προσπαθείας σας, δι’ὅλα ὅσα προσφέρετε καθ᾽ ἡμέραν καί κατά νύκτα εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν.

Εὐλογοῦμεν, ὅθεν, ἐκ μέσης καρδίας τό Νοσοκομεῖον «Παπαγεωργίου» τῆς Θεσσαλονίκης διά τό ἐπιτελούμενον ἐν αὐτῷ ἰατρικόν τε καὶ κοινωνικόνἔργον,καί αἰσθανόμεθα χαράν διά τήν κοινωνίαν τῶν προσώπων, ἀλλά καί διότι ἐκπληροῦμεν, κατά τό μέτρον τῶν δυνάμεών μας, τό Κυριακόν λόγιον «ἠσθένησα, καί ἐπεσκέψασθέ με», βέβαιοι ὄντες ὅτι «ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσαμεν ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν Αὐτοῦ τῶν ἐλαχίστων, τῷ Κυρίῳ ἐποιήσαμεν», (πρβλ Ματθ. κε΄, 40). Ἡ ἰατρική χάρις καί εὐλογία τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ τῶν Πατέρων μας εὐχόμεθα ὁλοκαρδίως νά σκέπῃ θεραπευτικῶς καί τοῦτο τό ἅγιον, τολμῶμεν νά εἴπωμεν, καθίδρυμα, ἀλλά καί νά φωτίζῃ τούς ὑπευθύνους συνόλου τοῦ θεραπευτικοῦ καί ἰατρικοῦσυστήματος, ὥστε νά ἐργάζωνται ἀενάως ἐν χαρᾷ ὑπέρ τῶν πασχόντων ἀδελφῶν μας.

Ἡ εὐλογία τοῦἸατροῦ τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν, Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ νά εἶναι μαζί σας, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ.

Πολλά τά ἔτη τοῦ Νοσοκομείου, καί πάντα μέ…ὑγιεία!

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ Κ.ΒΑΡΝΑΒΑ

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ «ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ»

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ

 

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Σεπτή Πατριαρχική Συνοδεία,

Ἐντιμότατοι Ἄρχοντες, διάκονοι τοῦ λαοῦ μας,

        Κάθε ἐπέτειος γεγονότος μεγάλου καί σπουδαίου γιά ἕναν λαό καί γιά ἕναν τόπο ἦταν πάντοτε μιά εὐκαιρία ἀναδρομῆς στή μνήμη καί τήν προσφορά, στό ἔργο πού παρήχθη καί στόν ὁραματισμό ἑνός μέλλοντος μέ ἐλπιδοφόρες προοπτικές.

        Ἔτσι, σήμερα, ἐδῶ, στό Νοσοκομεῖο «Παπαγεωργίου», ἡ παρουσία καί ἡ εὐλογία τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχη, ἔρχεται νά σηματοδοτήσει μέ ἰδιάζουσα βαρύτητα καί ἐξιδιασμένη τιμή τή συμπλήρωση εἴκοσι (20) χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη λειτουργίας τοῦ Νοσοκομείου μας, ἕνα ἐκ τῶν σημαντικότερων νοσηλευτικῶν  ἱδρυμάτων τοῦ πολεοδομικοῦ συγκροτήματος τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, ἀλλά καί εὐρύτερα ὅλης της Μακεδονίας καί τῆς πατρίδας μας.

        Ἡ φήμη προσώπων, πραγμάτων καί θεσμῶν, ἄν μέν εἶναι ἀποτέλεσμα εὐγενοῦς φιλοφρονήσεως, ἴσως θά εἶχε μικρή ἀξία, ἄν ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων καί κυρίως ἡ εὔρυθμη καί ἀποτελεσματική λειτουργία τους δέν τά καταξίωνε στή συνείδηση τῶν ἀνθρώπων.

        Ὡς μάρτυρες ὅλοι ἐμεῖς, οἱ «παρεπιδημοῦντες τήν Ἱερουσαλήμ» ἐπί δυό δεκαετίες, ὁμολογοῦμε εὐθαρσῶς, δημοσίως καί εἰλικρινῶς ὅτι γιά τό Νοσοκομεῖο μας ἡ Θεσσαλονίκη μπορεῖ νά εἶναι ὑπερήφανη.        

        Πρῶτον, γιατί τό Ἵδρυμα αὐτό ἀγκάλιασε μέχρι σήμερα τόν ἀνθρώπινο πόνο καί ἔσκυψε πάνω του μέ τόν ἴδιο τρόπο, τήν ἀγάπη καί τή μέριμνα τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη, τῆς σχετικῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς.

        Δεύτερον, ἐπειδή ὁ Πρόεδρος καί τό Διοικητικό του Συμβούλιο, καί ἡ ἐπιστημονική κατάρτιση τοῦ ἰατρικοῦ, διοικητικοῦ, νοσηλευτικοῦ καί τεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νοσοκομείου, μέ τήν ὑποδειγματική λειτουργία τους καί τήν ἁρμονική συλλειτουργία τους, παρήγαγαν «ἐκ τῶν δυσχερεστέρων τά ἄριστα», καθώς ὁ πόνος τῆς εἰσαγωγῆς ἀντικαταστάθηκε ἀπό τό χαμόγελο τῆς ἐξόδου τῶν νοσηλευθέντων σ’ αὐτό. 

        Τρίτον, θά ἦταν τουλάχιστον σοβαρό ἀτόπημα, ἄν ὄχι πράξη ἀγνωμοσύνης, ἡ παράλειψη τῆς μνημόνευσης τοῦ ἄρχοντος Ρεφερενδαρίου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κυρίου Νικολάου Παπαγεωργίου καί τοῦ ἀδερφοῦ του κυρίου Λεωνίδα Παπαγεωργίου γιά  τή μεγάλη τους δωρεά πρός τόν τόπο καί τούς ἀνθρώπους του.

        Εὐγνωμονοῦμε τόν Θεό, γιατί δέν μᾶς στέρησε τήν φιλάνθρωπη καί γενναιόδωρη προσφορά ἀνθρώπων οἱ ὁποίοι στούς δυσχείμερους καιρούς τῆς ἀπομόνωσης καί τῆς ἐγωιστικῆς αὐτάρκειας ἀποτέλεσαν ἕναν ἀκόμη κρίκο στήν ἁλυσίδα τῶν μεγάλων εὐεργετῶν τοῦ εὐσεβοῦς Γένους μας. Νά, λοιπόν, γιά ποιούς λόγους μποροῦμε νά «καυχώμεθα ἐν Κυρίῳ» γιά τούς ἀνθρώπους καί τόν τόπο μας.

        Χαιρόμεθα ἐπειδή αὐτή τήν εὐεργετική παράδοση συνεχίζουν οἱ διάδοχοι τῆς οἰκογένειας καί τοῦ Ἱδρύματος «Παπαγεωργίου».

        Παναγιώτατε,

        Δεν εἶναι τυχαῖο ὅτι ἡ εὐλογητική παρουσία σας συνέπεσε μέ τόν ἑορτασμό τῆς Συνάξεως τῶν Ἁγίων Ἰατρῶν Ἀναργύρων, πού μόλις χθές ἑορτάσαμε στό Νοσοκομειακό Παρεκκλήσι, ἀλλά καί τοῦ σήμερον ἑορταζομένου Ἁγίου Ἐνδόξου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ, προστάτου πάντων τῶν συναδέλφων του.

        Τό γεγονός τῆς λαμπρᾶς αὐτῆς ἐπετείου ἔρχεται νά συνδεθεῖ καί μέ τήν καλλιτεχνική ἀναφορά στήν πνευματική καί θαυματουργική παρουσία τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ, Ἐπισκόπου Συμφερουπόλεως Κριμαίας, πού συγκαταλεγόμενος «ἐν τῷ ἱερῷ καταλόγω τῶν Ἁγίων ἰατρῶν Ἀναργύρων», ἀοράτως ἐνεργεῖ, πρεσβεύων ὑπέρ τῶν συναδέλφων αὐτοῦ ἰατρῶν καί πάντων τῶν νοσηλευομένων ἀσθενῶν ἀδελφῶν μας. Ἡ ἔκθεση πού ἔχει ἀναφορά στό πρόσωπό του δέν εἶναι παρά μία ἐπιβεβαίωση τοῦ ἰατρικῶς πλέον ἀποδεδειγμένου ὅτι ψυχῆ καί σῶμα συνυπάρχουν, συμπορεύονται, συμπάσχουν καί ὑγιαίνουν «κατ’ ἄμφω», ὅταν τήν ἰατρική θεραπεία συνοδεύει ὁ καθαρός πνευματικός καί λειτουργικός βίος.

        Τελειώνοντας, θά ἤθελα μέ αἴσθηση ποιμαντικῆς φροντίδας νά ὑπενθυμίσω στήν ἀγάπη τῶν ὑπευθύνων κρατικῶν φορέων καί τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τή θερμή παράκληση τῶν Χριστιανῶν τῆς Ἐπαρχίας πού ἐκπροσωπῶ γιά τήν ὅσο τό δυνατόν καλύτερη στελέχωση τοῦ Νοσοκομείου μέ τό κατάλληλο -ἀνά εἰδικότητα- προσωπικό, κυρίως δέ μέ ἀναισθησιολόγους, γιά νά μήν γίνεται ἡ «ὑπόθεση τῆς σωτηρίας πρόφασις ἀπωλείας», εὐχαριστώντας τόν Περιφερειάρχη Κεντρικῆς Μακεδονίας γιά τή μέριμνα καί τή φροντίδα τῆς ἀνανέωσης τοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ Νοσοκομείου καί μέ τήν παράκληση νά παραμείνει ἀμείωτο τό ἐνδιαφέρον του.

        Ἔχοντες τή βεβαιότητα τῆς φιλοτίμου ἀνταποκρίσεως τῆς Πολιτείας σ’ αὐτό πού θεμελίωσε ἡ ἰδιωτική πρωτοβουλία, εὐελπιστῶ -ὡς Ἐπίσκοπος- νά βλέπω τά χαμόγελα τῶν νοσηλευομένων καί νά ἔχουμε τή χαρά νά γιορτάσουμε καί πολλές ἄλλες ἐπετείους τῆς εὔρυθμης λειτουργίας τοῦ Νοσοκομείου μας, τοῦ ὁποίου τό ὅλο προσωπικό συγχαίρω ἐκ βάθους ψυχῆς γιά τό ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης καί προσφορᾶς.

        Παναγιώτατε,

        Σᾶς εὐχαριστῶ καί παρακαλῶ τόν Πρόεδρο τοῦ Νοσοκομείου κύριο Βασίλειο Παπά νά ἀνέλθει στό βῆμα.

 

 

Ομιλία κ.Νικολάου Μαγγίνα στα Εγκαίνια της Έκθεσης Φωτογραφίας «Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή»

 

Εκ του Γραφείου Τύπου