3 Οκτωβρίου 2016 | Τελευταία Νέα | 1134 προβολές

Δελτίο Τύπου

Με αισθήματα χαράς και πνευματικής αγαλλίασης η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως και η ενορία των Αγίων Πάντων Ξηροκρήνης υποδέχθηκαν την μοναδική εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου την επονομαζομένη «Η Κυρίας της Ξηροκρήνης», την οποία φιλοτέχνησε ο ιερομόναχος πατήρ Λουκάς ο αγιογράφος από την Ιερά Μονή Ξενοφώντος Αγίου Όρους.

Το απόγευμα του Σαββάτου 1 Οκτωβρίου 2016, κλήρος και λαός με επικεφαλής τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, μπροστά στον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Ξηροκρήνης, προϋπάντησαν την σεβάσμια εικόνα της Παναγίας και ραίνοντάς την με ροδοπέταλα την τοποθέτησαν στο προσκυνητάρι της στο σολέα του Ιερού Ναού.

Ακολούθησε ο Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Βαρνάβα, στον οποίο το Θείο Λόγο κήρυξε ο ιερομόναχος πατήρ Λουκάς Ξενοφωντινός, αναφερόμενος στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ο Σεβασμιώτατος στο τέλος ευχαρίστησε όλους όσους κοπίασαν για να γίνει πραγματικότητα το όνειρο και η παράκληση αυτή της ενορίας για την έλευση και μόνιμη παρουσία της Παναγίας, τον αγιογράφο πατέρα Λουκά και όλη την αδελφότητα της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος υπό του Καθηγουμένου αυτής Αλεξίου ιερομονάχου, τον ευσεβή λαό που κατέκλυσε τον Ιερό Ναό ενώ υπεγράφη και το πρακτικό της ελεύσεως της Ιεράς Εικόνος.

Την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον ως άνω Ιερό Ναό κηρύττοντας το λόγο του Θεού βασιζόμενος στην ευαγγελική περικοπή της Β’ Κυριακής του Ευαγγελιστού Λουκά.

Τη Θεία Λειτουργία παρακολούθησαν ο Δήμαρχος Αμπελοκήπων-Μενεμένης κ. Λάζαρος Κυρίζογλου, ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Αστυνομίας και πλήθος πιστών.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Ακολουθεί η Ομιλία του π. Λουκά Ξενοφωντινού

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΙΝΟΚΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΕΙΣ ΞΗΡΟΚΡΗΝΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Οκτώβριος 2016

«Δεύτε οι πιστοί, Εικόνι προσέλθωμεν της Θεομήτορος, και περιπτυξώμεθα, καρδίας χείλη όμματα μέτωπα, ειλικρινώς προσάπτοντες, και αρυσώμεθα, ιαμάτων άφθονα χαρίσματα, εκ πηγής αενάου βλυστάνοντα.»

Σεβασμιώτατε.

Ήλθε η ώρα να λάβει σάρκα και οστά ο πόθος Σας και όλου του λαού Σας, και να υποδεχθείτε σήμερα την εικόνα της Θεομήτορος, την δική Σας Εικόνα.

Πρό πολλού καιρού, Εσείς και ο ιερέας της ενορίας εκφράσατε την επιθυμία να έλθει η Εικόνα της Παναγίας από το περιβόλι της και να ενθρονιστεί στον Ιερό αυτό Ναό, εδώ που από παλιά ήταν ενθρονισμένη στις καρδιές σας, και να τώρα, εμφανώς πλέον είναι ανάμεσα σας.

Θελήσατε να συμπτύξετε όλες τις μνήμες σας, όλους τους καημούς και τις χαρές σας, τους πόνους και τους πόθους, τα τραύματα και τις πληγές και να τις κάνετε τραγούδι, όραμα, Εικόνα.

Τί άλλο μπορούσε να είναι αυτό παρά η Εικόνα της Παναγίας!

Οι γονείς μας φεύγοντας από τις πατρίδες μας, το μόνο πράγμα που πήραν ήταν τα εικονίσματα τους, και αυτά στάθηκαν ικανά να απαλύνουν τον πόνο τους, και να τους γεμίσουν ελπίδα για μία νέα ζωή.

Σήμερα, σε ένα γνώριμο πλέον σταυροδρόμι της ιστορίας μας, καλούμαστε και πάλι να λάβουμε τις εικόνες μας και να αντιταχθούμε ενάντια σε κάθε θλίψη που έρχεται να μας πλήξει.

Το ξέρουμε πια, πώς άλλος δρόμος δεν υπάρχει για να φτάσουμε στο φώς, να φτάσουμε στην ανάσταση, παρά μονάχα ο σταυρικός, που πρώτα ο Υιός της Παρθένου διάβηκε και μας οδοποίησε την λύτρωση μας. και όπως τότε η Πανάχραντος Μήτηρ του Κυρίου μας ενεκαρτέρησε παρά τω Σταυρώ του Υιού Της και σήκωσε και άντεξε την ρομφαία που ο ίδιος Συμεών της προεφήτευσε πως θα διαπερνούσε την παναγία ψυχή Της, έτσι και τώρα, Αυτή μόνο γνωρίζει να παρηγορεί και τον καθένα μας, που τα φορτία των θλίψεων και των δοκιμασιών έρχονται να πλήξουν την ζωή μας.

Ξέρει να συγχωρεί τα πλήθη των αμαρτιών μας, ξέρει να πρεσβεύει για την σωτηρία του καθενός μας, αυτή που εν πρεσβείαις ακοίμητος υπάρχει. Ξέρει να οδηγεί, ξέρει να δροσίζει. Στέρεψαν πια τα  πηγάδια γύρω μας. μόνο της Κυρίας της Ξηροκρήνης το άντλημα είναι αέναο και ζωηφόρο, γεμάτο ελπίδα, χαρά, ειρήνη.

Ας προστρέξουμε λοιπόν στην Κυρία και Δέσποινα μας, και ας την εναγκαλιστούμε με τις καρδιές μας, μαζί με τα χείλη, όμματα, μέτωπα ειλικρινώς ας προσψαύσουμε στην αγία Εικόνα Τα για να αντλήσουμε άφθονά ιάματα και χαρίσματα.

Αυτή θα μας διδάσκει να μην ελπίζουμε σε εφήμερες ελπίδες από δαύτες έχουμε κορεστεί, έχουμε προδοθεί. Το χρήμα η εύκολη ζωή και κάθε είδους μάταιες απολαύσεις μας εγκατέλειψαν πια, και τώρα είναι η ευκαιρία μοναδική να μην επανέλθουμε στην προτέρα μας αξιοθρήνητη κατάσταση. Η χάρις του Θεού πάνσοφα μας ευεργέτησε και μας ξέκοψε από την καταστροφή μας. Τώρα εμείς ας μη βαρυγκομούμε αλλά ας αγαπήσουμε τις λύσειε που επιτρέπει ο Θεός στην  ζωή μας, και ας εκμεταλλευτούμε την μοναδική ευκαιρία για να δείξουμε την έμπρακτη μετάνοια μας.

Ας σηκώσουμε ευχαρίστως τον Σταυρό του Κυρίου μας για να μας κάνει συμμετόχους και της Αναστάσεως Του. Μιάς αναστάσεως που βασίζεται στην αγάπη του αληθινού Θεού και όχι άλλων ψεύτικων και εφήμερων, και στην αγάπη του πλησίον, που πάνω σ’ αυτές τις δύο αγάπες βασίζεται όλη η σωτηρία μας.

Την σωτηρία μας δεν μας την χαρίζει ο Θεός ως έπαθλο για την εφαρμογή αυτών των εντολών, αλλά είναι αυτές οι ίδιες οι εντολές η σωτηρία μας.

Όταν μπορώ και αισθάνομαι αγάπη προς τον Ιησού Χριστό εξ όλης της υπάρξεως μου, τότε βιώνω την σωτηρία μου, τότε « τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού;  Θλίψεις ή στενοχωρία ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα; αλλ’ έν τούτοις πάσιν υπερνικώμεν διά του αγαπήσαντος ημάς».

Όταν μπορώ και αισθάνομαι την αγάπη προς τον πλησίον, τότε χαίρομαι στο δόσιμο της  αγάπης μου και δεν ζυγίζω την αντίδοση της αγάπης του άλλου μη τυχόν και ζημιωθώ, δηλητηριάζοντας έτσι την ψυχή μου.

Φτάνουμε έτσι στην απελευθέρωση μας από τα δεσμά που καταρακώνουν την ψυχή μας, και βιώνουμε την ελευθερία των τέκνων του Θεού. Αυτό είναι ένας τρόπος ζωής, μία πορεία προς την τελειότητα που τέλος δεν έχει. Δεν αγωνιζόμαστε σήμερα για να καθόμαστε αύριο. Γι’ αυτό πρέπει να κατανοήσουμε ποιο είναι το πολίτευμα μας, με ποιόν βασιλέα συντασσόμαστε και ποιόν βασιλέα πρέπει  να αποτάξουμε από την ζωή μας.

Αυτό που πολύ χαρακτηριστικά κάνουμε λίγο πρίν το βάπτισμα μας. ο ιερέας με πολύ εμφαντικό τρόπο και επανειλημένως ρωτά τον προσελθόντα στο άγιο Βάπτισμα αν αποτάσσεται τον σατανά. Όχι μόνο τον σατανά αλλά και πάση τοίς αγγέλοις αυτού και πάση τοίς έργοις αυτού και πάση τη πομπή αυτού. Δηλαδή, κάθε τι που αντιστρατεύεται στον Χριστό.

Δεν σταματά όμως μέχρις εδώ. Είναι αναγκαίο να ρωτήσει και αν συγχρόνως επιθυμεί να συνταχθεί με τον Χριστό. Μονολεκτικά. Το όνομα του Χριστού είναι καταλυτικό κάθε άλλου ονόματος, ξέρουν πρός αυτόν. Μόνον ο Χριστός  είναι τα πάντα έν πάσι. Η ζωή και ο θάνατος, το νύν και το αεί.

Γι’ αυτό, και η Κυρία Θεοτόκος όπως φαίνεται στην εικόνα Της, κρατά στην αγκαλιά Της με το ένα χέρι τον Χριστό και με το άλλο δείχνει προς αυτόν, ως την μόνη οδό για να φτάσουμε στην σωτηρία. Κρατά τον πανταχού παρόντα, τον ποιητή του σύμπαντος, τον αχώρητον παντί, και φανερώνει το μέγα μυστήριο της ενανθρωπήσεως. Ο Θεός διά της Θεοτόκου γίνεται άνθρωπος για να κάνει τον άνθρωπο Θεό, ψηλαφάται ο αψηλάφητος, περιγράφεται ο απερίγραπτος.

Εικονίζεται μικρόν παιδίον στην αγκαλιά της μητρός του,  για να απισημάνει το γεγονός της « ου δοκήσει ουδέ φαντασία » ενσαρκώσεως, χωρίς να υποκρύπτεται και η θεική Του φύση.

Δεν είναι το φαινόμενο ένα παιδί. Το μεγάλο μέτωπο φανερώνει την σοφία της Θεότητος, τα μεγάλα μάτια την θεική παγγνωσία. Με το δεξί χέρι ευλογεί ως Παντοκράτωρ Κύριος, με το αριστερό χέρι κρατά ειλητάριο που υποδηλώνει το κήρυγμα που θα επακολουθήσει. *

Η Θεοτόκος δε ως παντοβασίλισσα, ιλαρά και σεμνά κρατά τον Υιό και Θεό Της περιβεβλημένη με μαβί μαφόριο της παρθενίας, κοσμούμενο με τρία άστρα, στο μέτωπο και στους δύο ώμους, σύμβολά της παρθενίας πρό, κατά και μετά τον τόκο. Χρυσοί κροσσωτοί διανθίζουν το μαφόριο ως ψαλμική αναφορά στον ψυχικό πλούτο των αρετών Της.

Βλέπετε πόσο απλά αλλά πόσο εμφαντικά η εικόνα φανερώνει μυστήρια που άλλη γλώσσα δεν μπορεί να ερμηνεύσει. Η εικόνα δεν ερμηνεύει απλώς τα μυστήρια αλλά μας αναγάγει σε έναν άλλο κόσμο όπου οι οφθαλμοί αδυνατούν να κατανοήσουν.

Γίνεται έτσι διαβατική, πασχάλια της καινής γης όπου εισέρχονται οι απλοί τη καρδία. Αυτοί είναι δεκτικοί να ξεπεράσουν την πεπερασμένη λογική που καταδυναστεύει την ζωή μας.

Γι’ αυτό και η εικόνα καθίσταται θρίαμβος της Ορθοδοξίας, δρόμος προς την σωτηρία. Πόσο ευτυχείς είμαστε οι Ορθόδοξοι που κατέχουμε τέτοιο πλούτο!

Οι εικόνες όμως δεν είναι απλώς και αυστηρώς έργα μόνον ακραιφνούς  ορθοδόξου πίστεως. Δεν είναι βιβλία για τους αγραμμάτους ωσάν οι εγγράμματοι να μην τις έχουν ανάγκη.

Είναι έκφραση ακόμη υψηλού πολιτισμού πλούτου που από γενεά σε γενεά μας παραδίδεται και μπορούμε να ευφρανθούμε κοντά τους.

Ο δυτικός κόσμος τώρα σιγά-σιγά αρχίζει να αισθάνεται το μεγαλείο που θησαυρίζεται στις εικόνες. Γι’ αυτό όλο και περισσότεροι ασχολούνται με αυτές και γεμίζουν τα μουσεία τους.

Και εδώ έγκειται και η δική μας συνεισφορά στον επανευαγγελισμό όλου του κόσμου. Ο τόπος μας δεν φημίζεται τουλάχιστον σήμερα για την βιομηχανία του ούτε γενικότερα για την τεχνολογία του. Ο μόνος μας πλούτος είναι η παράδοση μας, τα εικονίσματα μας, και αυτά πρέπει να προβάλουμε ως βοήθεια για όλον τον κόσμο που έμπλεξε στα πλοκάμια της εξέλιξης και της τεχνολογίας.

Ο άνθρωπος από δημιουργός πολιτισμού κατέληξε σε καταναλωτή πολιτισμού και κοντεύουμε μ’ αυτόν τον τρόπο να διαλύσουμε όχι μόνον τον πλανήτη αλλά και την ψυχική μας ισορροπία.

Είναι ανάγκη επιτακτική τουλάχιστον σήμερα να αναθωρήσουμε τις πνευματικές μας αξίες και να επανέλθουμε στον πλούτο της παραδόσεως μας, που μ’ αυτόν οι Πατέρες μας έζησαν ενάντια σ’ όλους τους κατατρεγμούς και εδημιούργησαν αυτά που σήμερα τα περιορίσαμε μόνον στα μουσεία, θλιβερή ανάμνηση ενός κόσμου που δεν ξαναγυρίζει πια.

Επιτρέψτε μου να επισημάνω τέλος και κάτι άλλο που η εικόνα μας μεταδίδει. Είναι η αγάπη προς την ομορφιά. Μια ομορφιά αφτιασίδωτη και απλή, όχι όπως σήμερα προβάλλεται καλουπωμένη στις απαιτήσεις της μόδας και ως εκ τούτου μασκαρεμένη και νευρωτική.

Η άσπιλη μορφή του Κυρίου και της Μητρός Του μας καθηλώνουν με τον εσωτερικό τους πλούτο, με την απαράμιλη αισθητική της βυζαντινής μεγαλοπρέπειας που ξέρει να αναδεικνύει το υπέρτατο και άρρητο κάλλος των αρετών, ούτως ώστε και εμείς να γινόμαστε μύστες μιάς τέτοιας ομορφιάς που δεν γελοιοποιεί αλλά σώζει τον κόσμο.

Στις μέρες μας βιώνουμε, παρά την ασύλληπτη πρόοδο των επιστημών, κρίση πολιτισμού άνευ προηγουμένου, γιατί νομίζω ότι από τις πιο θλιβερές πλευρές της εποχής μας είναι η ολοκληρωτική καταστροφή κάθε  ενσυνείδητης αίσθησης του κάλλους. Ο πολιτισμός δεν είναι πλέον υπηρέτης των ουσιαστικών αναγκών αλλά των παραλόγων απαιτήσεων του ανθρώπου, και αντί να τον ελευθερώνει, τον αιχμαλωτίζει σε μία ζωή κτηνώδη, ώστε να βυθίζεται στην αγωνία, στην ματαιότητα και την φθορά, στην απελπισία και την ουτοπία.

Αρκούμαστε στις άμεσες και άπειρες διευκολύνσεις του πολιτισμού και όχι στην οδυνηρή αναζήτηση της αλήθειας, στην οποία κρύβεται η ομορφιά, το θαύμα, που αποκαλύπτει στην ζωή ως βίωση του αιωνίου μέσα στο πρόσκαιρο. Τότε, ως φυσικό επακόλουθο έρχεται η παρακμή και η κρίση. Τότε, τον λόγο έχει η αδικία και η βία, ο μόνος τρόπος για να διεκδικήσει κανείς τις άμετρες επιθυμίες και ορέξεις του.

Η Θεοτόκος με τα μεγάλα μάτια, γεμάτα συμπόνια, έρχεται να ενσκύψει πάνω από την τραγωδία μας. Έρχεται να φανερώσει την πραγματική αξία της ζωής που δεν μετράται σε πλούτο και δόξα, αλλά ως συμμετοχή στον πόνο και στην ομορφιά.

Η ανθρωπότητα σήμερα δεν υποφέρει από έλλειψη θαυμασίων έργων αλλά από απουσία πραγματικών θαυμάτων του θείου κάλλους, όπως αυτό αποτυπώνεται πάνω στα άγια εικονίσματα. Απεμπολήσαμε την ομορφιά από τον πολιτισμό μας. αγαπήσαμε την τεχνολογία, τα computers, το πλαστικό, τα τσιμέντα και τις αντιπαροχές, τα εύκολα και τα χρήσιμα, όχι τα όμορφα. Γι’ αυτό και μας πρόδωσαν.

Ίσως είναι τώρα μιά καλή ευκαιρία να επανέλθουμε στις αξίες με τις οποίες έζησε το γένος μας σε δύσκολους καιρούς. Ας μην επαναπαυτούμε στα ξυλοκέρατα των χοίρων που μας προσφέρει ο δυτικός πολιτισμός και επανέλθουμε στην γη του Πατρός μας, στην Εκκλησία του μεγάλου Θεού μας, και ας γίνουμε θαυμαστές του κάλλους της αγίας μορφής Του και της Παναγίας Μητρός Του.

Ευχηθείτε, Σεβασμιώτατε, η έλευση της εικόνος της Παναγίας σήμερα στον Ναό σας να γίνει αφορμή για μία νέα θεώρηση της ζωής μας, ούτως ώστε τα θαύματα και τα ιάματα που ενδεχομένως να περιμένουμε να επιτελέσει, να είναι πιο ουσιαστικά από μία απλή θεραπεία μιάς σωματικής πάθησης, αλλά αλλαγή τρόπου ζωής και πολιτείας.