11 Μαΐου 2015 | Τελευταία Νέα | 1975 προβολές

Δελτίο τύπου
Στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Χορτιάτη τελέστηκε σήμερα , Δευτέρα 11 Μαΐου 2015, η εξόδιος ακολουθία του π. Σπυρίδωνος Μικραγιαννανίτη. Στη νεκρώσιμη ακολουθία χοροστάτησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Δράμας κ. Παύλος, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας και Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρος.
«Στις 04.10 το πρωί εκοιμήθη εν Κυρίω ο Γέροντας Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης της Αδελφότητας του Υμνογράφου.
Γεννήθηκε (1951) στη Θεσσαλονίκη από γονείς Μικρασιάτες (κατά κόσμον Γεώργιος Ραχώνης), όπου και περάτωσε τις Γυμνασιακές του σπουδές.
Φοίτησε στην Αθωνιάδα Σχολή (1968-1969) και αμέσως έπειτα (1970) έγινε μοναχός στη συνοδεία του Γέροντος Γερασίμου του Υμνογράφου, στη Σκήτη της Μικράς Αγίας Άννης, στην Καλύβη της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου», της οποίας σήμερα (1998 κ.εξ.) είναι ο ίδιος Γέρων. Πλούσια η μουσική του κατάρτιση και εμπειρία. Μαθητής του Χαρίλαου Ταλιαδώρου στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και του σπουδαίου σύγχρονου Αγιορείτη μουσικού και δασκάλου Γέροντος Μελετίου Συκιώτου στην Αθωνιάδα Σχολή. Συχνός ακροατής των μεγάλων Αγιορειτών ψαλτών της παλαιότερης γενιάς, πατρός Διονυσίου Φιρφιρή, Ιωάσαφ Ιωασαφαίου, διακο-Γιάννη, Γαβριήλ Μακκαβού, και πολλών άλλων. Η ψαλτική του εμπειρία εμπλουτίσθηκε ιδιαίτερα στον χώρο της Σκήτης της Αγίας Άννης, όπου καλλιεργείται και υπηρετείται η παλαιότερη αγιορειτική μουσική παράδοση, και με επιχωριάζουσες τις μουσικές Αδελφότητες των Δανιηλαίων και των Θωμάδων. O ίδιος έψαλλε επιπλέον στο Κυριακό της Σκήτης της Αγίας Άννης, ενώ συμμετέχει αδιάλειπτα ως ψάλτης στις μεγάλες Αγρυπνίες και Πανηγύρεις των Κελιών και των Μοναστηριών (συχνά και εκτός Όρους). Ευρύφωνος και σθεναρός, αποτυπώνει εξαίρετα στα μέλη που ψάλλει τη μακραίωνη παράδοση του ειδικού τόπου, στον οποίο ανδρώθηκε μοναστικά και μουσικά. Από τους πιο σημαντικούς αρχαιότροπους Αγιορείτες ψάλτες στο μεταίχμιο της παλαιότερης με τη νεώτερη γενιά. Λαμπρές οι ερμηνείες του σε παλαιά αρχαιότροπα και αργά μέλη, με ζώσα λειτουργική παράδοση στο Όρος.
Η αγκαλιά του, όπως και η πόρτα του αγιασμένου από τα δάκρυα και τις προσευχές των Μικραγιαννανιτών Πατέρων, κελιού του, ήταν πάντα ανοιχτές για κάθε άνθρωπο. Κάθε κουρασμένο οδοιπόρο της ζωής που ζήταγε δροσιστική παρηγοριά και αγάπη. Πάντα πρώτος όπου υπήρχε ανάγκη με το χαμόγελο και λόγο παραμυθίας στα χείλη. Δεν είναι μικρός ο αριθμός των ευεργετηθέντων από τα λόγια και τα έργα του. Ο μακαριστός Σπυρίδων αγαπούσε πολύ τον Θεό και την Ελλάδα». ( από το Αγιορείτικο Βήμα, π. Τιμοθέου Ηλιάκη )
Εκ του Γραφείου Τύπου